Zelfstandigheid

“Children don’t learn independence. They grow independent. And they do it naturally in their own time, just like they learn to crawl and walk and talk in their own time. The simplest and most effective approach to growing independence is, ironically, to meet children’s attachment needs. It is trust that frees children to grow, explore and develop, not forced independence or broken attachments.”

~ L.R. Knost

Kinderen moeten zelfstandigheid leren, door hun problemen zelf op te lossen. Daar leren ze van op hun eigen benen te staan. Toch?

Net lekker aan de capuccino

Ik was met mijn zoons in de Efteling. In Polles Keuken (het pannekoekenrestaurant) kregen ze een muntje bij hun kindermenu, om later in te ruilen voor een presentje. Mijn oudste zoon kwam naar mij toe en vroeg mij of ik mee ging naar de ober, om het kado te vragen. Ik voelde weerstand, zat eindelijk zelf net lekker aan mijn koffie. En er kwam een gedachte voorbij dat hij, bijna 7, toch groot genoeg is om dat zelf te doen. “Bangerd” labelde ik hem, en automatisch werd er een strategie aan gekoppeld in mijn hoofd. De remedie was om hem het zelf op te laten lossen, da’s leerzaam, daar worden ze hard van. De “Kom op, dat kan je best, je hebt dat toch al wel vaker gedaan, je bent al zo’n grote knul” lag al op mijn tong. Ik verbeet mij en slikte hem in… Wacht even. Ik kon het mooi rationaliseren als het ‘stimuleren van zelfstandigheid’, maar ergens in mijn onderbuik voelde het gewoon als hem dwingen.

 

Grote mensen hebben de neiging om kinderen op te jagen, druk op te leggen om snel te doen.

 

In dialoog met mijn zoon

Ik ademde even met mijn verwarring en irritatie, en ik herinnerde mij hoe pijnlijk en eenzaam het was om als kind toch datgene alleen te moeten doen wat ik spannend of moeilijk vond. Ik besloot om in ieder geval eerst even te luisteren:

– “Thibo, ik voel op dit moment geen Ja, kun je me nog iets meer uitleggen waarom je zo graag wil dat ik meekom, als ik je begrijp dan kan ik het misschien met plezier doen.”
> “Ik weet het niet!”
– “Hm, daar kan ik niet zoveel mee, maar ik wil het graag snappen. Ben je bang?”
> “Ja”
– “Oh, maar zonet bestelde je zelf je eten bij hem, je vind hem niet onaardig toch? Waarom durf je dit dan nu niet?”
> “Ik moet wat kiezen, en ik wil dan dat jij erbij bent!”
Er valt een kwartje…
– “Ah, is het dat je graag rustig wilt kunnen beslissen wat het leukste kadootje is, en je bent bezorgd dat die meneer daar niet zo’n zin in heeft?”
> “Ja!”
– “Grote mensen kunnen het zo druk hebben hè, en dan wordt het moeilijk voor je om de tijd te nemen om zeker te weten dat je echt het leukste speeltje hebt uitgezocht?”
> “Ja…”
– “Ik ben geroerd te horen dat je rekening houdt met die meneer die druk is en klanten aan het bedienen. En ik ben ook blij dat je jezelf een leuk kado gunt en niet zomaar het eerste het beste aan wilt pakken. Ik wil ook graag dat je iets krijgt waar je blij mee kunt zijn.”

Ik ben meteen opgestaan en kon nu met veel liefde helpen om het kado mee uit te zoeken. Eigenlijk stond ik er maar wat bij, want die meneer had nu net ontzettend veel geduld en liet alle opties wel 3x zien tot mijn zoons waren uitgekibbeld over welke combinatie (ieder een ander) ze allebei mee konden leven. En jee, te denken dat ik dit inspirerende moment bijna gemist had. Durven erkennen wat je moeilijk vindt, gaan staan voor je behoeften, hulp durven vragen en dan nog ruimte kunnen nemen om je sociale vaardigheden te oefenen en te gaan overleggen met je broer. Leerzaam voor mij. Steun vragen, dat blijft toch wel een dingetje voor mij, dus wat een les. Ik gloei van trots, en ben dankbaar dat ik voor een andere reactie kon kiezen in plaats van op mijn eerste impuls te reageren. Daarmee had ik dit mooie inzicht misgelopen en waarschijnlijk een klein stukje van mijn zoon zijn vertrouwen in mij(n steun) verspeeld.

Mijn koude cappucino smaakte nimmer lekkerder

Wat ben ik blij dat het, ondanks mijn moeie voeten en het eventjes een momentje rustig willen zitten met een lekker warme koffie, toch lukte om voor verbinding te kiezen. Dit moment had ik niet willen missen, om mijn zoons te kunnen ondersteunen om hun behoeften en grenzen te kunnen bewaken. Helend voor mijzelf ook. Al die keren dat ik een prul aanpakte en volwassenen vonden dat ik al blij moest zijn dat ik wat kreeg… dat voelde niet fijn, en nu voel ik mij daar niet meer beschaamd over (dat ik een ondankbaar kind was). Ik voel compassie voor Thibo die gewoon graag een leuk presentje wil, en daarmee ook met terugwerkende kracht voor mijzelf als kind. Dat maakt deze momenten voor mij zo waardevol. Elke keer als ik mijn kinderen op deze manier ‘zie’, houd ik ook meer van (het innerlijk kind in) mijzelf.

 

Ik ben geïnspireerd om heel scherp te kijken naar hoe ik mijn privilege gebruik.

 

Privilege

Deze ‘les’ die ik leerde door het verzoek van Thibo, hielp mij later die week ook veel meer begrip hebben voor mijn jongste, die het moeilijk vond dat hij een paar uur van mij gescheiden zou zijn, weliswaar in goede handen en bij een lieve oppas. In de dagen voorafgaand aan deze interactie vond ik het eigenlijk vooral maar lastig en beoordeelde ik Bene daardoor als ‘te hooggevoelig’, want hij is toch al zo groot… Maar nu ik mij kan verbinden met HOE moeilijk het eigenlijk wel niet is als kind om echt voor jezelf op te durven komen bij een volwassene, zijn die oordelen weggevallen. Vanuit mijn positie is het heel gemakkelijk om te bedenken dat hij heus wel NEE kan zeggen tegen de oppas en gewoon zijn grenzen aan kan geven. Maar zijn ervaring is vast heel anders, hoe vaak gaan wij als ‘grote mensen’ niet met het grootste gemak over de grenzen van kleine kinderen heen tenslotte?

Door deze interactie ben ik mij dus veel bewuster geworden van mijn privilege als volwassene en moeder. Het leek aanvankelijk gedoe om te checken waarom Thibo dit vroeg, alsof ik mijn eigen behoeften niet serieus nam (ik was echt heel erg toe aan die koffie!). En het was zo gemakkelijk geweest om hem te vragen het zelf op te lossen. Maar dat is een ervaring van afwijzing (van zijn behoefte aan ondersteuning) die ik mijn kinderen zo min mogelijk wil geven. Ik ben hierdoor geïnspireerd om nog veel scherper te kijken naar hoe ik mijn macht gebruik en waar ik meer ruimte kan geven aan anderen. En om eerst in dialoog te gaan voordat ik ga denken dat ‘het toch helemaal niet zo onredelijk of moeilijk is wat ik verwacht’.

Oefening:

Een simpele oefening om bewust met je privilege om te gaan is om bij elk verzoek dat je doet, wanneer je iets van een ander vraagt, bewust te vertragen. Neem geen half Ja als antwoord, maar neem de tijd om het de ander zo gemakkelijk mogelijk te maken om Nee te zeggen op je verzoek. Willen ze wel écht vanuit hun hart een vol Ja zeggen? Of voelen ze misschien heel subtiel dat ze geen keus hebben omdat jij een bepaalde positie hebt?

Meer oefening?


Vind je het soms ook moeilijk om niet je gezag te gebruiken wanneer je weinig ruimte ervaart? En zou je de rust willen kunnen nemen om meer te luisteren naar je kind voordat je onbedoeld over hun grens gaat? Doe mee met de volgende Ouderschap met Compassie Challenge. Ik leid je in een maand tijd gestructureerd en diepgaand door de stappen om je frustratie over iets wat je kind (niet) doet te transformeren zodat de onderliggende behoeften gehoord kunnen worden. Een training ter waarde van €47. Maar het is mijn missie om zoveel mogelijk ouders zelf te laten ervaren dat ook zij hun eigen reactiviteit kunnen doorbreken en een bewuste compassievolle respons geven. Daarom kun je nu al meedoen voor slechts €47 €25. Hiervoor krijg je:

  • 10 duidelijke email lessen
  • 3 inspiratievideos
  • 10 praktische oefeningen
  • 7 overzichtelijke werkbladen
  • 1 steunende Facebook community
  • 1 live Q&A sessie

Waar je helemaal op je eigen tijd doorheen kunt gaan. Vanuit je luie stoel (of in bed, zoals ik graag doe).

Ja, je leest het goed, een maand groepscoaching nu voor maar €47, en al die materialen zijn daarna van jou zodat je, elke keer als je weer terugvalt op voor je kinderen beslissen zonder hen te horen, je de stappen weer voor jezelf kunt doorlopen.

 

Geef een reactie

X

Paswoord vergeten?

Word lid

Nieuw paswoord aanvragen
Geef je e-mail adres in. Een nieuw paswoord wordt naar je mailbox gestuurd.